Szkoła łódzka (?)

Michał Trębacz, Izrael Lichtenstein. Biografia żydowskiego socjalisty, Instytut Pamięci Narodowej. Łódź 2016.

Z satysfakcją notuję, że to ciekawa biografia autentycznego działacza społecznego, którego autor zalicza do „grona kulturalników”. Dziękuję i polecam.

Wiktor Marzec, Rewolucja 1905 roku i plebejskie doświadczenie polityczne. Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego, TAiWPN Universitas, Łódź-Kraków 2016.

To jest książka o której dopiero będziemy dyskutowali i to zapewne wielokrotnie. O przywrócenie tej rewolucji należnego miejsca w nowoczesnej historii Polski upominałem się wielokrotnie, więc witam ją z uznaniem, a na razie tylko spostrzegam, że miejsce pracy autora (Katedra Socjologii Kultury UŁ) mieści się na ulicy 1905 roku.

 

Długi książkowe

Praktyka-utopia-metafora. Wynalazek w XIX wieku. Wydawca Uniwersytet Warszawski, 2016.

Jest to praca zbiorowa moich koleżanek i kolegów z Instytutu Kultury Polskiej, wydana w roku jubileuszowym Instytutu (40 lecia), której redaktorki ukryły się na ostatniej stronie tomu, więc je tutaj przedstawiam: Joanna Kubicka, Małgorzata Litwinowicz-Droździel. Poza nimi piszą w tym tomie również: Wojciech Puchta, Anna Jarmuszkiewicz, Alicja Urbanik, Justyna Jaworska, Piotr Kubkowski, Igor Piotrowski, Agata Koprowicz.

Dziękuję za to „prawdziwe XIX -wieczna cacko”.

Antropologia postaci w dziele filmowym. Pod redakcją naukową Seweryna Kuśmierczyka. Czuły Barbarzyńca, Warszawa 2016.

To również praca zbiorowa przygotowana i napisana w Instytucie Kultury Polskiej, w Laboratorium analizy dzieła filmowego, założonym i prowadzonym przez prof. Kuśmierczyka. Piszą w niej poza redaktorem: Robert Birkholc, Agnieszka Korycka, Paweł Stroiński, Magdalena Ulejczyk, Agata Dylak, Igor Sarzyński, Marta Koprowicz, Jacek Pająk, Michał Mróz. Wszyscy są absolwentami IKP, ale legitymują się też wieloma innymi, znamiennymi osiągnięciami, o których dowiedziałem się ze zwięzłych biogramów.

Dziękuję za ten dar panu Sewerynowi.

Sumituję się na koniec, że tak późno zapisuję te podarunki, ale, niestety, nie są to moje jedyne i ostatnie opóźnienia.

Długi książkowe

Stefan Żeromski, Walka z szatanem. Tom 3, Charitas. Opracowała Beata Utkowska. Redaktor naukowy tomu Zdzisław Jerzy Adamczyk. Uniwersytet Jana Kochanowskiego, Kielce, Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa, bd,

Stefan Żeromski, Sułkowski. „Ponad śnieg bielszym się stanę”. Opracowała Grażyna Legutko. Redaktor naukowy tomu Zdzisław Jerzy Adamczyk. Uniwersytet Jana Kochanowskiego, Kielce. Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa, bd.

Następne tomy, 18 i 21 Pism zebranych Stefana Żeromskiego, jak zawsze w tej serii, w bezbłędnych, pożywnych opracowaniach. Bardzo dziękuję i polecam się na przyszłość.

Długi książkowe (cd)

Myśl Barbary Skargi. Droga osobna, pod redakcją Jacka Migasińskiego i Magdaleny Środy. Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2015. Seria Archiwum Warszawskiej Szkoły Historii Idei.

Podwójnie szczęśliwa to edycja, po pierwsze – przez włączenie Barbary Skargi w krąg owej „szkoły historii idei” i podkreślenie jej „drogi osobnej”. Tak było rzeczywiście, więc słusznie to wydawcy i autorzy ujęli. Po drugie – przez połączenie, pod jedną okładką, wspomnień osobistych oraz studiów filozoficznych, niekiedy zbiegających się w jednym tekście (u Jacka Migasińskiego i Magdaleny Środy).

Bardzo dziękuję i bardzo sobie cenię.

Bronisław Geremek, Rozmowy polskie 1988-2008. Wybór, wstęp i opracowanie Jacek Głażewski, Universitas, Kraków 2015.

Bardzo dobry wybór, porządne, filologiczne nieomal opracowanie, pouczający wstęp. Gratuluję i dziękuję Jackowi Głażewskiemu.

Dług książkowy bardzo zaległy

Jan Gondowicz, Trans-autentyk. Nie-czyste formy Brunona Schulza. PIW, Warszawa 2014.

Długo nic nie wpisywałem, bo najpierw cały utwór przeczytałem. Jak zwykle u Janka – bardzo wyszperany, wyśledzony, wyszukany. Osobiście jednak przedkładam nad tą kompozycję niektóre z jego krótkich form, w których osiąga perfekcję.

NB. Nienasycenie nie jest najwybitniejszą powieścią polską XX wieku!
Rany Janek!

Chylę czoła

Stefan Żeromski, Pisma raperswilskie. Wspomnienia i sylwetki. Opracował Zdzisław Jerzy Adamczyk. Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa bd.

Jest to 24 tom Pism zebranych Stefana Żeromskiego, otwierający zarazem edycję Serii czwartej obejmującej Pisma społeczne i wspomnienia.  Notki o tomach następnych poniżej.

Stefan Żeromski, Publicystyka 1889-1919. Opracował Zdzisław Jerzy Adamczyk. Uniwersytet Jan Kochanowskiego w Kielcach, Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa bd. 25 tom Pism zebranych Stefana Żeromskiego, zarazem drugi w Serii czwartej obejmującej Pisma społeczne i wspomnienia.

 W tym tomie między innymi: Literatura a życie polskie, Projekt Akademii Literatury Polskiej, Początek świata pracy, Organizacja inteligencji zawodowej…

Stefan Żeromski, Publicystyka 1920-1925. Opracował Zdzisław Jerzy Adamczyk. Wydawcy – jak wyżej. 26 tom Pism zebranych Stefana Żeromskiego, ostatni w Serii Czwartej, obejmującej Pisma społeczne i wspomnienia.

W druku – ukaże się do końca 2016 roku. W nim między innymi: Na probostwie w Wyszkowie, Snobizm i postęp, Organizacja Teatru Narodowego.

Jest to pierwsza kompletna edycja publicystyki, eseistyki i wspomnień Stefana Żeromskiego wydana w  opracowaniu profesora Adamczyka, który poświęcił się temu zadaniu z benedyktyńską pieczołowitością, filologicznym mistrzostwem oraz nieugiętym uporem. Znaczenia takich prac dla kultury narodowej nie sposób przecenić, a im bardziej natrętnie szafuje się przymiotnikiem „narodowy”, tym łacniej są one lekceważone.

Dlatego chylę czoła przed tym dziełem.

Długi książkowe

Stanisław Łubieński, Dwanaście srok za ogon. Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2016.

Podwójne podziękowanie dla Stasia – za dobre czytanie i podziękowanie dla mnie (nie wiem czym zasłużone). Zapraszam też jutro na „Spacer ornitologiczny” pod jego przewodnictwem, w ramach jubileuszu IKP. Sam się stawię niechybnie!

Długi książkowe

Wojciech Dudzik, W poszukiwaniu stylu. Teatr Narodowy 1924-1939. Wydał Teatr Narodowy, Warszawa 2015.

To jest lektura podręczna nie tylko dla historyków teatru, także dla historyków kultury. Gratuluję i dziękuję Wojtkowi Dudzikowi. A na marginesie dodam, że bardzo ucieszyło mnie wyróżnienie przez autora (w Dodatku subiektywnym) spektaklu Uciekła mi przepióreczka… w reżyserii Juliusza Osterwy (o którym, przed rokiem, miałem wykład w TN).

Stefan Żeromski, Dzieje grzechu, tomy 1 i 2. Opracowała Elżbieta Jaworska. Redaktor naukowy obu tomów Zdzisław Jerzy Adamczyk. Wydali: Uniwersytet Jana Kochanowskiego, Instytut Badań Literackich PAN, Kielce-Warszawa bd.

Opracowanie, jak zwykle w tej serii Pism Zebranych Żeromskiego – wzorowe. Szczera podzięka dla profesora Adamczyka, który dowodzi tą edycją, a o mnie nie zapomina.

 

Długi książkowe

Jan Wolski, Wyzwolenie. Wybór pism spółdzielczych z lat 1923-1956. Wybór i opracowanie Remigiusz Okraska, Adam Benon Duszyk. Łódź 2015, Biblioteka Obywatela.

Autor tego tomu, wyraziście zatytułowanego, który żył w latach 1888-1975, był kooperatystą przekonanym, przejętym i nieodstępnym. Był też legendarną postacią lat powojennych, ze swoim nieustannym, jeśli tylko się dawało, wznawianiem idei spółdzielczych, a mnie przypomina się głównie z rozwianą białą brodą, która czyniła z niego przybysza z przełomu tamtych wieków. Broszurę Spółdzielczy samorząd pracy, można uznawać za obowiązujący ciągle katechizm spółdzielczości, a jeden z jej rozdziałków pt. Małe artele ciesielskie, budzi moje wzruszenie. Niestety tej cennej edycji zabrakło bibliograficznej informacji o pierwodrukach.

Pokolenia albo porządkowanie historii. Wybór, wstęp, opracowanie Hubert Orłowski. Przekład Izabela Drozdowska-Broering, Jerzy Kałążny, Rafał Żytyniec, Wydawnictwo Nauka i Innowacje, Poznań 2015.

Zaczyna się, jak należy, od Karla Mannheima, a kończy na „pokoleniu golfa” (jeśli ono istnieje). Antologia doprawdy fundamentalna, z której zawartości przepytywać będzie trzeba wszystkich, którzy używają kategorii „pokolenie”, zatem piszącego te słowa również. Opracowana bezbłędnie i niezawodnie przez Huberta Orłowskiego, któremu przesyłam podziękowania i przyjacielskie pozdrowienia.

Długi książkowe

Heinrich Olschowsky, Klucze do kultury. Z perspektywy niemieckiej o literaturze polskiej. Przekład przejrzał, posłowiem opatrzył i do druku podał Marek Zybura. Universitas, Kraków 2015.

Henrykowi, przyjacielowi wiernemu, serdeczna podzięka za ten dar i przypisanie.

Profesorowi Markowi Zyburze gratuluję pomysłu i jego realizacji.

Wszystkim polecam ten reprezentatywny wybór esejów i studiów wybitnego niemieckiego polonisty i komparatysty.

***

Ryszard Stemplowski, Wprowadzenie do analizy polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej. W aneksie kalendarium 1989-2014, Ryszard Stemplowski i Rafał Tarnogórski. Scholar, Warszawa 2015.

Autorowi bardzo dziękuję i zaraz się sumituję, bo to dla mnie trochę odległe, przeto i za trudne.

 

 

« Poprzednia stronaNastępna strona »