***

Piotr Wilkoń, Rzeczywistość sprawdzana sobą. O prozie Białoszewskiego, “Śląsk’. Wydawnictwo Naukowe, Katowice 2013.

Tą książką, podwójnie mi dedykowaną, bo w druku i odręcznie, Piotrek prawdziwie mnie wzruszył. Czekam  teraz na jego prozę, której wyimki mi czytał oraz na to, że wyzdrowieje i pójdziemy na wiosenny spacer, jak sobie obiecaliśmy.

Dorota Bartyzel-Dukaczewska, Siedem kręgów. Novae Res. Wydawnictwo Innowacyjne, Gdynia 2015.

Sumituję się bardzo, z powodu opóźnienia tej noty, ale rzecz jest pokaźna i wymaga uwagi. Dedykacja zaś tak ujmująca, że nie mogę jej ujawnić.

Piotr i Dorota, niezależnie od siebie, byli kiedyś, a właściwie ongiś, moimi studentami, więc tym bardziej cieszy mnie ich pamięć.

Fragmenty autobiografii

Andrzej Mencwel, Łączko, łączko, łączko zielona…, “Autobiografia”, literatura, kultura, media, nr 1 (4) 2015, s. 127-148.

Zapraszam do czytania

Proszę nie oczekiwać ode mnie przepowiedni. W III RP zrobiliśmy niemało dla stworzenia takiego stowarzyszeniowego, ziarnistego życia społecznego, ale ważne potrzeby też prześlepiliśmy. Niemało mamy teraz organizacji i samorzutnych kółek – jako historyk wiem, że stworzą one nową jakość ideową i społeczną, ale nie wiem kiedy to nastąpi. Dokonać się jednak musi, jeśli Polska i Polacy nie mają zostać zamknięci w prawicowym partykularzu.

Spór o polski patriotyzm, z prof. Andrzejem Mencwelem rozmawia Adam Leszczyński,”Gazeta Wyborcza, ale historia”, poniedziałek 1 lutego 2016, s. 14-15.

Dodaję też wcześniejszy list do red. Leszczyńskiego:

List do Adama Leszczyńskiego

Długi książkowe (cd)

Janusz Drzewucki, Życie w biegu. O ludziach, miejscach, literaturze, piłce nożnej, maratonach i całej reszcie. Melanż, Warszawa 2015.

Janusz Drzewucki, Charakter pisma, szkice o polskiej poezji współczesnej, Instytut Książki – “Twórczość”, Kraków-Warszawa 2015.

Janusz Drzewucki, Stan skupienia. Teksty o prozie. Wydawnictwo Forma, Szczecin, Bezrzecze 2014.

Januszowi Drzewuckiemu nie zazdroszczę tego, że jest wytrawnym maratończykiem, bo w tym biegu nie mogę już startować; nie zazdroszczę mu też, że jest czynnym krytykiem literackim, trzymającym oko i pióro przy współczesnych wydarzeniach literackich, bo w tej konkurencji, podobnie jak w maratonie, nie mam możności startować. Zazdroszczę mu natomiast tej czułej zażyłości, jaką osiągnął w swojej przyjaźni z Tadeuszem Różewiczem, której wyraźne  ślady odnajduję w Życiu w biegu, ale całą ich ścieżkę Janusz powinien koniecznie odtworzyć. On umie o taka zażyłość się troszczyć i dlatego przeradza się ona w przyjaźń, umie też, samemu będąc poetą, nie tylko czytać empatycznie innych poetów, ale też ich podziwiać i, co równie ważne, profanom przybliżać. I tak, na przykład, przypomniał mi dawnego kolegę, Andrzeja Słomianowskiego, a przybliżył tym, co napisał o jego poezji. Czy krytyk może osiągnąć coś więcej niż przyczynić się do dobrego spotkania?

Długi książkowe (cd)

Alfonsas Edintas, Alfredas Bumblauskas, Antanas Kulakauskas, Mindugas Tamosaitis, Historia Litwy. Przekład z drugiego wydania litewskiego, Vilnius 2013.

Alfredas Bumblauskas, Wielkie Księstwo Litewskie. Wspólna historia, podzielona pamięć. Tłumaczyła z litewskiego Alicja Malewska, Warszawa 2013.

Dialog kultur pamięci w regionie ULB. Pod redakcją Alvydasa Nikzenaitisa i Michała Kopczyńskiego, Warszawa 2014.

Wszystkie te książki podarował mi podczas wileńskiej konferencji historyków (6-7 listopada, zob. odpowiedni wpis) profesor Alfredas Bumblauskas, główny autor tych książek, duch i osoba sprawcza tej konferencji.

Upłynęło trochę czasu zanim oswoiłem się z tymi pracami, ale myśl główna coraz lepiej do mnie przemawia: Wielkie Księstwo Litewskie, podług współczesnych historyków litewskich, stanowi nasze wspólne dziedzictwo, co zmienia panującą długo litewską wizję antyjagiellońską, zaś koncepcje historyków, jak pisze Alfredas, związane są nieodłącznie z dominującymi wizjami przyszłości.

Wszystko to oczywiście wymaga rozwiniętego omówienia, jakie może jeszcze uda mi się napisać.

Długi książkowe (cd)

Ola Hnatiuk, Odwaga i strach, Kolegium Europy Wschodniej, Wrocław-Wojnowice 2015.

Już powiedziałem na wieczorze promocyjnym, że ta historia rodzinno-środowiskowa, czyli, jak mówi autorka, dzieje stosunków międzyludzkich, w międzywojennym i wojennym Lwowie, a właściwie w świecie, jest najlepszym zapisem dramatów wielkiej historii. I ja mam wiązankę osobistych powodów, żeby do książki tej powracać, co na pewno uczynię.

Michał Komar, Zaraz wybuchnie, Czuły Barbarzyńca Press, Warszawa 2015.

Choć różni przecież od siebie pod wieloma względami, krążymy z Michałem od lat, na podobnych orbitach i ja zaraz po przeczytaniu takich sobie bajeczek z życia wziętych (jak określa je autor) miałem chęć zapisać swoje. Ale tak ich czytać, jak czytał Michał na swoim wieczorze, to bym nie potrafił.

Podziękowania

Panu Marcinowi Tomczakowi dziękuję za przesłaną mi własną powieść Wróżda (Wydawnictwo “Pracownia na Pastwiskach, Cieszyn 2015, Biblioteczka Kurpiowska tom 14). Przeczytałem ją z ciekawością, a przyda mi się bardzo, gdy odniosę się do moich Kurpiów (bliżej Puszczy Białej niż Zielonej).

Panu Piotrowi Augustyniakowi dziękuję za tom Homo Polacus. Eseje o polskiej duszy (Wydawnictwo Znak, Kraków 2015). Rozmyślamy o tożsamości i tożsamościach nawrotami, więc na pewno się zazębimy.

Długi książkowe (cd)

Anna Kamińska, Rzeczywistość wyobraźni. Gaston Bachelard o źródłach twórczości. Fundacja Instytut Wydawniczy “Maximum” , Kraków 2014/2015.

Dziękuję.

Witold Gombrowicz, Czesław Miłosz, Konfrontacje, przedmowa Michał Szymański, wybór szkiców, zapisków, listów, ich układ i redakcja Barbara Toruńczyk, przypisy Michał Szymański. Fundacja Zeszytów Literackich, Warszawa 2015.

Dziękuję.

Jeszcze o Żeromskim

Żeromski był cały czas tym, który myślał o trzeciej drodze… Z Andrzejem Mencwelem rozmawia Mateusz Dudek (w:) www.teologiapolityczna.pl

Zaproszenie na dzisiaj

zaproszenie

« Previous PageNext Page »