***

Słownik stereotypów i symboli ludowych. 1. Kosmos, vol. 3, świat, światło, metale; vol 4, meteorologia. Koncepcja całości i redakcja; Jerzy Bartmiński. Zastępca redaktora: Stanisława Niebrzegowska – Bartmińska. Wydawnictwo UMCS, Lublin 2012.

To są tylko dwa woluminy (razem ponad 900 stron) dzieła fundamentalnego i monumentalnego, na podstawie którego zapewne pisać się będzie wstępy do historii kultury polskiej. Serdecznie gratuluję i dziękuję Jerzemu Bartmińskiemu.

Debata

Uniwersytet wobec przemocy

Warszawska szkoła historyków idei

„Dla nas uczniów, seminaria Baczki czy Kołakowskiego były najzwyczajniej w świecie „bramą”, przez którą wkroczyliśmy w ogóle na grunt humanistyczny, nie ciasny, instytucjonalno-dziedzinowy, tylko właśnie humanistyczny. Istnienie takich naszych ówczesnych motywacji świadczy o istnieniu szkoły warszawskiej. Według mnie zresztą ona nie tylko istniała, ale była jednym z najważniejszych wydarzeń w historii kultury umysłowej Polski drugiej połowy XX w.”

Zapis dyskusji pt. Warszawska szkoła historyków idei – powstanie, przekształcenia, kontynuacje. „Przegląd Humanistyczny”, 2012, nr. 3, s. 5-38.

***

Nuccio Ordine, Abraham Flexner, L’utilite de l’inutile. Manifeste. Les Belles Lettres, Paris 2013.

To jest pamflet nadzwyczaj aktualny, który na razie tylko przejrzałem, ale do niego zagrzewam. Proszę przejrzeć choćby Parti 2 – L’universite-entreprise et les etudiant-clients. Czyj to jest język i skąd my go znamy?

W aneksie przypomina Ordine zapoznany w Europie esej Abrahama Flexnera (1866-1959), współtwórcy Institute for Advanced Study w Princeton pt. The Usefulness of Useless Knowledge z roku 1939. I to dopiero jest zapalnik, bo w nim jest mowa o Hertzu, Maxwellu i Eastmanie, a nie o Platonie, Montaigne’u, Kancie i Newmanie (jak u Ordine).

Piękne dzięki składam Marianowi P.

***

Mo Yan, Obfite piersi, pełne biodra. Przełożyła Katarzyna Kulpa, Wydanie II. WAB. Warszawa 2012.

Henry James, Opowiadania nowojorskie. Z przedmową Coima Tolbina. Przełożyła Barbara Kopeć-Umiastowska. WAB, Warszawa 2012.

Książki grube i piękne, jak tytuł Mo Yana, trzeba się nimi delektować. Dziękuję Beacie S.

***

Renia Knoll, Dziennik. Wstęp i opracowanie Justyna Kowalska-Leder. Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma. Warszawa 2012.

Dziękuję Justynie, polecam całe opracowanie, ale zawiadamiam też, że książki trzeba szukać w ŻIH-u, bo nigdzie indziej się jej nie znajdzie.

Natalia Mętrak, „Historię Wam opowiem, o której śpiewali dawni Bretonowie”. O Lais Marii z Francji. Armoryka, Sandomierz 2013.

Natalii już gratulowałem, a teraz przesyłam wyrazy uznania wydawcy, który samorzutnie wydaje Bibliotekę Celtycką, na dodatek elegancko, czytelnie i … bez dotacji. Oczywiście w Sandomierzu, bo gdzieżby indziej!

***

Antropologia twórczości słownej. Zagadnienia i wybór tekstów. Opracowanie Katarzyna Hagmajer-Kwiatek, Agnieszka Karpowicz, Justyna Kowalska-Leder. Wstęp i redakcja Agnieszka Karpowicz. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2012.

Antropologia kultury wizualnej. Zagadnienia i wybór tekstów. Opracowanie Iwona Kurz, Paulina Kwiatkowska, Łukasz Zaremba. Wstęp Iwona Kurz. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2012.

Kolejne dwa podręczniki naszej, to znaczy Instytutu Kultury Polskiej, serii „Wiedza o kulturze”, liczącej już tomów kilkanaście, której pokaźnego, łącznego nakładu nie znamy, a wiemy, że zasięg ma nie tylko krajowy, lecz także zagraniczny (potwierdzenia z Czech, Francji, Rosji, Ukrainy).

Gratulacje i podziękowania dla Autorów i Wydawcy.

Urodziny Juliusza Mieroszewskiego

zaproszenie  na  4 lutego

***

Rigels Halili, Naród i jego pieśni. Rzecz o oralności, piśmienności i epice ludowej wśród Serbów i Albańczyków. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2012.

Spóźniona podzięka dla Autora i Wydawcy. Ale uściski serdeczne były o czasie.

Agnieszka Karpowicz, Proza życia. Mowa, pismo, literatura (Białoszewski, Stachura, Nowakowski, Anderman, Redliński, Schubert). Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2012.

Podobnie spóźnione podziękowania i gratulacje. Ale równie szczere.

Korczak i Levinas

Dyskusja w ŻIH

« Poprzednia stronaNastępna strona »