Długi książkowe (cd)



Joanna Kubicka, Na przełomie. Pozytywiści warszawscy i pomoc własna. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2016.

Weronika Parfianowicz-Vertun, Europa Środkowa w tekstach i działaniach. Polskie i czeskie dyskusje. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2016.

Gratuluję i dziękuję obu autorkom – za lata współpracy i widoczne efekty – nie tając, że i przyszłość nie jest mi obojętna.


Długi książkowe



Jerzy Giedryoc, Jan Józef Lipski, Listy 1957-1991. Opracował, wstępem i przypisami opatrzył Łukasz Garbal. Instytut Dokumentacji i Studiów nad Literaturą Polską. Oddział Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza. Association Institut Litteraire „Kultura”. Biblioteka „Więzi”, Warszawa 2015.

Paweł Sowiński, Tajna dyplomacja. Książki emigracyjne w drodze do kraju 1956-1989. Biblioteka „Więzi”. Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2016.

Dwa te tomy, jeden będący zbiorem źródeł, a drugi opracowaniem, uzupełniają się i wzbogacają wzajemnie. Wszyscy badacze dziedzictwa „Kultury’ zadawali sobie pytanie o sposoby docierania wydawnictw Instytutu Literackiego do kraju i ich oddziaływanie na potencjalnych i realnych odbiorców. Tu mamy pierwsze zarysy odpowiedzi, gruntownych i bogatych, których już nikt w swoich badaniach nie będzie mógł pominąć. Wyrazy uznania dla autorów opracowań i wydawców chętnie dołączam, a Pawłowi Kądzieli serdecznie dziękuję!


Wszystko to być może!*



Pan Cz., potomek pani Izabeli, która przed ponad dwustu laty zapoczątkowała i zgromadziła pierwszy w Polsce  cenny zbiór narodowych pamiątek, postanowił, zgodnie z wolą założycielki, przekazać tę kolekcję, przetrzebioną niestety podczas wojny, narodowi czyli Rzeczpospolitej. Darczyńca, świadomy ponadto, że środki pozwalające na pozyskiwanie i kupno tych skarbów pochodziły z przymusowej, darmowej pracy tysięcy chłopów poddanych, zrzekł się wszelkich roszczeń finansowych wobec państwa, którego obywatelami są potomkowie tych chłopów.

Prezydent odznaczył  pana Cz., będącego obywatelem innego państwa, Orderem Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

*/ Cytat ze Wstępu do bajek, Ignacego Krasickiego:

- A cóż to jest za bajka? – Wszystko to być może!

- Prawda, jednakże ja to między bajki włożę.

 


Kastrowanie prosiaków *



Możesz być niebo tak okrutne!

Wiliam Szekspir, Romeo i Julia, przeł. Józef  Paszkowski

 

wyciągaliśmy je z kojców p0 kolei

ale już przy pierwszym podnosił się rumor

przeraźliwy pisk że aż uszy bolały

brat siadał na ryj przyduszał całym sobą

i mocno chwytał tylne golenie

tu nie było mowy o męskiej solidarności

bo ich męskość była ledwie wyczuwalna

jako dwa niewielkie zgrubienia pod skórą

ojciec żyletką kreślił im przeznaczenie

a potem rzucał kurom na pożarcie

 

przez ich żołądki do mojego serca

po dziś dzień trafiają wszystkie

historie o zakazanej miłości

 

marzec 2015

_________________________________________

* Przepraszam cię , Mamo, ale ludzie gadają, że poezja nie takie rzeczy widziała i że można śmiało drukować.

 

(Tytuł wpisu jest tytułem wiersza, przepisanego, łącznie z przypisem, z tomu Marcina Tomczaka, weno wej!

Łódź/Kadzidło 2016, s. 68.)


Życzenie paradoksalne



Eskalacja rośnie, erupcja się przybliża. W takich razach wystarcza jeden nieoczekiwany i nieprzewidziany impuls, aby nastąpiła. W napięciach społecznych, które są przecież międzyludzkie, impulsu takiego dostarcza zazwyczaj trup – przypadkowy, podrzucony lub wymyślony. Wtedy wybuchają moce, nad którymi nikt nie jest w stanie zapanować i następują pogromy. Aby je powstrzymać trzeba na ulice wyprowadzić wojsko…

Życzę wszystkim, którzy do mnie zaglądają, aby mieli możność uznać, że moje rozumowanie było całkowicie niedorzeczne.


Przypomnienie



Uchwalili ustawę, z której wynika, że, aby zamanifestować swoje poparcie dla rządu, muszę uzyskać zezwolenie przedstawiciela rządu.

„Rząd się sam wyżywi”. 


Szkoła łódzka (?)



Michał Trębacz, Izrael Lichtenstein. Biografia żydowskiego socjalisty, Instytut Pamięci Narodowej. Łódź 2016.

Z satysfakcją notuję, że to ciekawa biografia autentycznego działacza społecznego, którego autor zalicza do „grona kulturalników”. Dziękuję i polecam.

Wiktor Marzec, Rewolucja 1905 roku i plebejskie doświadczenie polityczne. Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego, TAiWPN Universitas, Łódź-Kraków 2016.

To jest książka o której dopiero będziemy dyskutowali i to zapewne wielokrotnie. O przywrócenie tej rewolucji należnego miejsca w nowoczesnej historii Polski upominałem się wielokrotnie, więc witam ją z uznaniem, a na razie tylko spostrzegam, że miejsce pracy autora (Katedra Socjologii Kultury UŁ) mieści się na ulicy 1905 roku.

 


O sztuce pisania



Mogę nieskromnie powiedzieć, że przeczytałem górę książek z wypowiedziami pisarzy o sztuce pisarskiej, ale z tego wszystkiego zostały mi w pamięci dwa zdania, dwóch różnych, lecz bliskich mi autorów, które sobie często powtarzam:

Po napisaniu książki człowiek dopiero się dowiaduje, jak mógłby ją napisać.

(Bronisław Baczko)

Piszę, bo nie wiem. Jak bym wiedział, to bym nie pisał.

(Wiesław Myśliwski)

 


Długi książkowe



Praktyka-utopia-metafora. Wynalazek w XIX wieku. Wydawca Uniwersytet Warszawski, 2016.

Jest to praca zbiorowa moich koleżanek i kolegów z Instytutu Kultury Polskiej, wydana w roku jubileuszowym Instytutu (40 lecia), której redaktorki ukryły się na ostatniej stronie tomu, więc je tutaj przedstawiam: Joanna Kubicka, Małgorzata Litwinowicz-Droździel. Poza nimi piszą w tym tomie również: Wojciech Puchta, Anna Jarmuszkiewicz, Alicja Urbanik, Justyna Jaworska, Piotr Kubkowski, Igor Piotrowski, Agata Koprowicz.

Dziękuję za to „prawdziwe XIX -wieczna cacko”.

Antropologia postaci w dziele filmowym. Pod redakcją naukową Seweryna Kuśmierczyka. Czuły Barbarzyńca, Warszawa 2016.

To również praca zbiorowa przygotowana i napisana w Instytucie Kultury Polskiej, w Laboratorium analizy dzieła filmowego, założonym i prowadzonym przez prof. Kuśmierczyka. Piszą w niej poza redaktorem: Robert Birkholc, Agnieszka Korycka, Paweł Stroiński, Magdalena Ulejczyk, Agata Dylak, Igor Sarzyński, Marta Koprowicz, Jacek Pająk, Michał Mróz. Wszyscy są absolwentami IKP, ale legitymują się też wieloma innymi, znamiennymi osiągnięciami, o których dowiedziałem się ze zwięzłych biogramów.

Dziękuję za ten dar panu Sewerynowi.

Sumituję się na koniec, że tak późno zapisuję te podarunki, ale, niestety, nie są to moje jedyne i ostatnie opóźnienia.


Zachęta



Na ubocznej, staromiejskiej uliczce w Jeleniej Górze, jest miła knajpka, która nazywa się „Śródziemnomorska”. Przed wejściem do niej stoi tablica z zapisaną kredą rekomendacją dzisiejszych dań. Powyżej, na tej samej tablicy taka zachęta:

„U nas nie ma wi-fi, porozmawiaj z nią!”.


Następna strona »