Długi książkowe

Włodzimierz Herman, O nienawiści i prześladowaniu Żydów. Monodramy. Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2018.

To jest książka mojego najstarszego przyjaciela, bo trzymamy się od żarskiego liceum, a właściwie obozu wędrownego w Karkonoszach (lato 1953 albo 1954), więc on wie, że odpowiem mu najpoważniej, jak potrafię i cierpliwie czeka. Zawsze mogę liczyć na jego wyrozumiałość, a on na moje współbrzmienie, także z dystansu.

Adam Waga, Obol. Oficyna Wydawnicza Łośgraf, Warszawa 2007.

Tu moja zaległość jest niepojęta, bo dziesięcioletnia, mam nadzieję, że jednak wybaczalna, bo książka ukryła mi się na wsi, pod stosami innych i dopiero tego lata na nią natrafiłem. A są tu wiersze bardzo przejmujące, gdyż osobiste do szpiku kości i napisane słowem tak trafionym, jak może być tylko słowo wycierpiane.

 

 

Długi książkowe

(Tu moje zadłużenia są bardzo zaległe, ale prawie trzy miesiące nie byłem wzrokowo pełnosprawny, więc proszę o wyrozumiałość).

Krzysztof Trybuś, Zima romantyków. Szkice o literaturze i pamięci. Wydawnictwo PSP, Poznań 2017.

Pamiątka z berlińskiego spotkania na pożegnaniu Roberta Traby, z której zaraz wybrałem studium Brzozowski i testament Norwida (s. 153-182), ale najmocniej polecam “Dwie ojczyzny” i “dwa patriotyzmy” w Polsce. W 25 rocznicę śmierci Jana Józefa Lipskiego (s. 183-200).

Zbigniew Bujak, Konstytucja starsza niż myślisz, czyli o tym, co z historycznego dorobku państwa polskiego znajdziemy w naszej Konstytucji. Wydawnictwo ZB, Milanówek MMXVII.

Już podziękowałem listownie Autorowi, który mnie uhonorował książką i dedykacją.

Między metafizyką a fenomenologię. W stronę Jacka Migasińskiego, redakcja naukowa Marcin Poręba, Bartosz Działoszyński. WUW, Warszawa 2018.

To jest książka dedykowana mojemu Przyjacielowi, w której być powinienem, ale mnie nie ma. Ale już wiem, jak to naprawię.

 

Długi książkowe (cd)

Ryszard Nycz, Kultura jako czasownik. Sondowanie nowej humanistyki. Wydawnictwo IBL PAN, Warszawa 2017.

Za książkę i wpis do niej – dziękuję Ryszardowi. Liczę na dyskusję, której w tekście nie dostrzegłem i na którą ciągle czekam…

 

Jolanta Sztachelska, Mity sienkiewiczowskie i inne studia nie tylko o nim. Wydawnictwo DIG, Warszawa 2017.

Nie zliczymy już pewnie godzin, które żeśmy przegadali, przy okazji konferencji i nie tylko. Bardzo polecam, żeby przeczytać, na przykład, o Ameryce Sienkiewicza, albo o jego Tatarach.

 

Długi książkowe (cd)

Kultura wizualna w Polsce. Fragmenty. Redakcja Iwona Kurz, Paulina Kwiatkowska, Magda Szcześniak, Łukasz Zaremba. Fundacja Bęc Zmiana, Instytut Kultury Polskiej UW, Warszawa bd.

Iwona Kurz, Paulina Kwiatkowska, Magda Szcześniak, Łukasz Zaremba, Kultura wizualna w Polsce. Spojrzenia. Fundacja Bęc Zmiana, Instytut Kultury Polskiej UW, Warszawa bd.

Oba te tomy, jeden w pełni autorski (Spojrzenia), drugi będący antologią (Fragmenty), łączy ekipa oraz wspólny tytuł, wskazujący nowy…obszar badań(?), dziedzinę wiedzy(?), sposób ujęcia (?). Mimo tych znaków zapytania oraz pobieżnego dotąd przejrzenia, czuję się zachęcony i odświeżony. Przeto dziękuję i winszuję.

Jerzy Stachowicz, Komputery, powieści i kino nieme. Procesy remediacji w perspektywie historycznej. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2018.

Troszkę się naczekaliśmy na tę książkę, więc tym mocniej Jurkowi gratuluję, a za dobre słowo – dziękuję.

 

 

Długi książkowe (cd)

Marta Wyka, Napisane niedawno. Szkice krytyczne i literackie.  Wydawnictwo Literackie, Kraków 2018.

Nie tylko przez osobistą bliskość  (zob. wpis Dla Marty), ale przez przywary wieku, najmocniej działają na mnie wątki i teksty autobiograficzne. Marta wątki te wpisuje znamiennie, a utwór bezpośredni (Odwiedziny w domu dzieciństwa, s. 194-204) mnie wzrusza.

Jerzy Madejski, Praktykowanie autobiografii. Przyczynki do literatury dokumentu osobistego i biografistyki. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin 2017.

Autor tej książki jest również redaktorem periodyku Autobiografia i najlepszym u nas znawcą tego rosnącego w ilość i jakość gatunku piśmienniczego. Bardzo dziękuję i polecam.

Bardzo zaległe długi książkowe

Bogdan Rogatko, Kraków literacki. Impresje i listy do poetek. Posłowie Gabriela Matuszek. Kraków 2016.

Bogdan był wiernym i czułym czytelnikiem i krytykiem polskiej poezji i prozy, więcej niż od półwiecza. Byliśmy rówieśnikami, a choć spotykaliśmy się rzadko, to rozumieliśmy się w lot. Jego ostatnia książka, którą przesłał mi przyjacielsko, leżała ciągle pod moją ręką, ale nie zdążyłem jej przeczytać przed Jego nagłym i niespodziewanym odejściem.

Roman Rudziński, Człowiek i dzieło. Redakcja naukowa Janusz Sidorek. Oficyna wydawnicza SGH. Warszawa 2017.

Rzecz tę, upamiętniającą założyciela Katedry Filozofii w SGH (wówczas SGPiS), wydali po trzydziestu latach od Jego śmierci, przyjaciele i uczniowie. Niestety nie ma ta niczego ode mnie, choć Romek był moim współmieszkańcem w akademiku i przyjacielem lat studenckich i doktoranckich. Dziękuję, uchybienie własne postaram się nadrobić.

Długi książkowe

Jerzy Giedroyc, Józef Wittlin, Listy 1947-1976. Opracowali, wstępem i przypisami opatrzyli Rafał Habielski i Paweł Kądziela. Instytut Dokumentacji i Studiów nad Literaturę Polską. Oddział Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza. Associattion Institut Litteraire “Kultura” . Biblioteka Więzi, Warszawa 2017.

Jerzy Giedroyc, Witold Jedlicki, Listy 1959-1982. Opracował, wstępem i przypisami opatrzył Marek Kornat. Instytut Dokumentacji i Studiów nad Literaturą Polską. Oddział Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza. Association Institut Litteraire “Kultura”. Biblioteka “Więzi”, Warszawa 2017.

Oba te, znakomicie opracowane tomy, zawdzięczam Pawłowi Kądzieli, który jest moim niezawodnym darczyńcą. Składając to spóźnione podziękowanie, jednocześnie notuję dwa wydania z innego źródła, lecz spowinowacone, które otrzymałem dopiero co:

Leszek Kołakowski, Andrzej Walicki, Listy 1957-2007. Do druku podał, komentarzem i aneksami opatrzył Andrzej Walicki. Z rękopisów przepisał i opracował Henryk Citko. Archiwum Warszawskiej Szkoły Historii Idei. Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN. Warszawa 2018.

Irena Bednarz, Mistrzowie i uczniowie. Bibliografia zawartości wydawnictw zbiorowych dedykowanych Warszawskiej Szkole Historii Idei. Archiwum Warszawskiej Szkoły Historii Idei. Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2018.

Z podziękowaniem dla prof. Andrzeja Gniazdowskiego. Jemu zawdzięczam zapewne ten podarunek, choć jako nadawca się nie ujawnił.

A razem? Razem – proszę studiować historię nowoczesnej kultury polskiej!

 

Podzięka poezją

Justyna Dąbrowska, Spojrzenie wstecz. Rozmowy. Z fotografiami Mikołaja Grynberga. Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2012.
Justyna Dąbrowska, Nie ma się czego bać. Rozmowy z Mistrzami. Z fotografiami Mikołaja Grynberga, Wydawnictwo Agora, Warszawa 2016.
Autorce tych rozmów, w które osobiście się wciągnąłem, zawdzięczam też tom wierszy Witolda Dąbrowskiego, pt. Krajobraz z chmurą (Zeszyty Literackie, Wydawnictwo Waza, Warszawa 2012). Witek jest ojcem Justyny Dąbrowskiej, a był ongiś redaktorem i przyjacielem. Niech więc formą podzięki będzie moje przepisanie jego wybranego wiersza, Na urodziny:

znam ciemność z pozłacanych ram
i z jabłka piłem koniak w sadzie
a jeśli idę
dojdę tam
gdzie się w jezioro słońce kładzie

jeśli jest coś co ma znaczenie
poza znużeniem poza marszem
to wiem już wiem już co -

spojrzenie
w wodę gdy się przed zmierzchem marszczy

Może jeszcze jeden, Na dzień sierpniowy:

Ponieważ nie jest pewne, w którym miejscu zaczyna się kosmos,
zważywszy, że nas zawodzi szkiełko i oko,
nie możemy wiedzieć niestety, jaki wir galaktycznych osmoz
niesie nas, ani dokąd.

Gwiazdy na niebie sierpnia żółkną, czerwienią się, świecą,
nie są sześcioramienna ani nie są to pentagramy,
a my stoimy pod nimi z jaskiniową naszą niewiedzą,
stoimy, spoglądamy.

Długi książkowe

Włodzimierz Paszyński, Książki z dobrej półki, Nakładem Wydziału Polonistyki UW, Warszawa 2017.

Zawsze uważałem, że zawód nauczycielski jest powołaniem i godnością, a nauczanie literatury – najważniejsze. Więc bardzo się cieszę, że autor tej tej książki (polecam nie tylko maturzystom) temu przyświadcza.

- Puchatku?

- Tak, Prosiaczku?

- Nic. Tylko chciałem się upewnić, że jesteś.

Jacek Głażewski, Konspiracja wyobraźni. Studium o pamiętnikach Jana Kilińskiego. Nakładem Wydziału Polonistyki UW, Warszawa 2017.

To jest książka napisane ze źródłowym znawstwem, pasją poznawczą i pisarskim wigorem. Kiliński, jego świat i jego czas tutaj odżywają, a ja pogrążam  się w czytaniu, przekonując się o nierozerwalnym w polskiej nowoczesności splocie problematyki narodowej i społecznej. Z tej ostatniej wypruto całą naszą współczesność, opustoszałym “narodem” ogłuszając nas nieustannie. Tym bardziej treściwa, krytyczna i kryniczna to lektura.

 

 

Zamknięcie i wezwanie

Stefan Żeromski, Pisma zebrane, tom 22, Biała rękawiczka, opracowała Justyna Kołodziejczyk; Turoń, opracowała Beata Utkowska. Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach. Instytut Badań Literackich PAN w Warszawie, bez daty, ale realnie 2017.

Tom ten zamyka czterotomową serię trzecią Dramaty, oraz cykl 39 (słownie: trzydziestu dziewięciu) tomów Pism zebranych Stefana Żeromskiego, od lat doskonale redag0wanych przez Zdzisława Jerzego Adamczyka. W tych 39 tomach jest jednak luka, mianowicie tomów 27-33, przewidywanych na nowe, a właściwie pierwsze systematyczne i krytyczne wydanie Dzienników. 

Drogi, Szanowny Zdzisławie, do dzieła, na nie czekamy!

Opracowanie tego tomu  dramatów Żeromskiego, jak zawsze w tej edycji – znakomite. Turonia przeczytałem w pierwszy wieczór, komentarz Beaty Utkowskiej mnie oświecił, a tego, że nikt tej sztuki nie wystawi na stulecie niepodległości – nie pojmuję.

Ale nie tylko tego ostatnio nie pojmuję…

Next Page »